قرار دادن سرور پشت پروکسی معکوس
شبکهای که آدرس IP سرور شما را مسدود میکند، فقط جلوی اپلیکیشنهایی را میگیرد که به همین آدرس وصل میشوند. پشت یک پروکسی معکوس مانند Cloudflare، اپلیکیشنها بهجای سرور به پروکسی وصل میشوند و پروکسی ارتباط را به سرور شما میرساند.
نحوه کارکرد
دامنه شما بهجای سرور، به پروکسی هدایت میشود. اپلیکیشنها دامنه را جستجو میکنند و به پروکسی وصل میشوند؛ پروکسی هم مثل هر وبسایتی که سرویس میدهد، اتصال را رمزگشایی میکند و دوباره به سمت سرور شما رمزگذاری میکند. ترافیک آنها از طریق WebSocket منتقل میشود که Cloudflare آن را عبور میدهد. پروکسی معکوس دیگری هم کار میکند، به شرط اینکه WebSocket را عبور دهد و از طریق TLS به سرور شما برسد؛ در این صورت سرور شما به آدرسهای آن پروکسی نیاز دارد، همانطور که بخش آدرسهای کاربران شما نشان میدهد.
اپلیکیشنها فقط در صورتی دامنه را جستجو میکنند که کلید آنها دامنه را بهعنوان یک نام معتبر ثبت کرده باشد؛ این کار نیازمند گواهی از یک مرجع صدور گواهی (CA) است.
یک کلید میتواند آدرس مستقیم سرور شما را نیز داشته باشد. در این حالت اپلیکیشنها از هر دو مسیر متصل میشوند: در صورت مسدود بودن آدرس، پروکسی ارتباط را برقرار نگه میدارد، اما هر دارنده کلید میتواند آدرس را ببیند. کلیدی که بدون آدرس سرور باشد، همه اپلیکیشنها را مستقیماً از پروکسی هدایت میکند.
نکات مهمی که باید بدانید
- مسدودسازی: شبکه همچنان میتواند آدرسهای پروکسی معکوس یا دامنه شما را مسدود کند. البته آدرسهای Cloudflare به وبسایتهای بسیار دیگری هم سرویس میدهند؛ بنابراین مسدود کردن آنها بیهزینه نیست.
- DNS: اپلیکیشنها پیش از اتصال، دامنه شما را از طریق DNS شبکه جستجو میکنند. اگر شبکه این پاسخ را مسدود یا دستکاری کند، اپلیکیشنها از آدرسهای موجود در کلید استفاده میکنند؛ بنابراین کلیدی که فقط حاوی دامنه باشد متصل نخواهد شد.
- حریم خصوصی: پروکسی معکوس، درست مانند سرور شما، محتوای درون تونل را میبیند: اینکه کاربرانتان به کجا وصل میشوند و هر چیزی که رمزگذارینشده میفرستند. ترافیک HTTPS آنها رمزگذاریشده باقی میماند. از پروکسی معکوسی استفاده کنید که به آن اعتماد دارید.
- فقط TCP: سرور شما پورتهای UDP و QUIC خود را به اپلیکیشنهایی که از طریق پروکسی متصل میشوند ارائه نمیدهد.
- قوانین و شرایط: مطمئن شوید که شرایط ارائهدهنده شما اجازه عبور ترافیک VPN را میدهد. استفاده برای یک گروه کوچک (حدود ۵۰ کاربر یا کمتر) معمولاً مشکلی ایجاد نمیکند.
پیش از شروع
- یک دامنه یا زیردامنه به همراه گواهی معتبر صادرشده از یک مرجع صدور گواهی (CA) روی سرور شما: راهنمای استفاده از دامنه و گواهی معتبر نحوه انجام آن را نشان میدهد. این مرحله را ابتدا انجام دهید، زمانی که رکورد دامنه هنوز مستقیماً به سرور اشاره میکند.
- تنها یک سرور پشت دامنه قرار داشته باشد. رکوردهایی که به دو سرور مختلف اشاره میکنند ممکن است اتصالات یک نشست (Session) را بین هر دو سرور تقسیم کرده و اتصال را قطع کنند.
- سرور باید روی پورت TCP به شماره
443یا پورت دیگری که پروکسی آن را عبور میدهد شنود کند. Cloudflare ترافیک HTTPS را تنها روی پورتهای443, 2053, 2083, 2087, 2096, 8443هدایت میکند.
فعالسازی پروکسی
- در Cloudflare، رکوردهای DNS دامنه خود را باز کنید و رکوردی را که به سرور شما اشاره میکند روی حالت Proxied قرار دهید؛ در صورت وجود، رکورد AAAA را نیز به همین شکل تنظیم کنید.
- در بخش SSL/TLS، حالت رمزگذاری را روی Full (strict) بگذارید. در این حالت، Cloudflare از طریق TLS به سرور شما متصل شده و گواهی آن را بررسی میکند. حالت Flexible از HTTP معمولی استفاده میکند که سرور آن را نمیپذیرد.
نرمافزار VpnHood! MANAGER گواهیهای خود را با پروتکل ساده HTTP روی پورت 80 (پروتکل TCP) و از طریق دامنه تمدید میکند و Cloudflare آن را به سرور شما هدایت مینماید. در سرورهای مدیریتشده، گزینه Always Use HTTPS را غیرفعال بگذارید؛ در غیر این صورت درخواست به HTTPS هدایت شده و تمدید گواهی با خطا مواجه میشود.
آدرسهای کاربران شما
پشت یک پروکسی، همه اتصالها از آدرس پروکسی به سرور شما میرسند. پروکسی آدرس خود کاربر را در هدر X-Forwarded-For اعلام میکند و سرور شما این هدر را فقط از پروکسیای میپذیرد که به آن اعتماد دارد، چون هر کسی میتواند هر آدرسی را در آن بنویسد. پشت پروکسیای که سرور به آن اعتماد ندارد، به نظر میرسد همه کاربران از پروکسی وصل میشوند.
- Cloudflare: نیازی به تنظیم نیست. سرور شما به آدرسهای Cloudflare اعتماد میکند و این آدرسها را هنگام راهاندازی و پس از آن هر روز از Cloudflare دریافت میکند. با این حال، هدر را در درخواستی که از یک Cloudflare Worker بیاید نادیده میگیرد، چون هر کسی میتواند یک Worker اجرا کند که هر آدرسی را در این هدر بنویسد.
- Amazon CloudFront:
ReverseProxyProvidersرا روی["Cloudflare", "CloudFront"]تنظیم کنید. پیش از آن جوانب کار را بسنجید: هر کسی که حساب AWS داشته باشد میتواند روی CloudFront کدی اجرا کند که هر آدرسی را در هدر بنویسد، و سرور شما آن را میپذیرد. - پروکسی دیگر: آدرسهای آن را در
ReverseProxyIpRangesفهرست کنید، هر کدام بهصورت یک آدرس تکی یا یک محدوده مانند192.0.2.0/24، و کاری کنید که پروکسیX-Forwarded-Forرا بفرستد. بدون این هدر، سرور شما نمیتواند تشخیص دهد که اپلیکیشنها از طریق پروکسی میآیند و پورتهای UDP و QUIC خود را به آنها ارائه میدهد؛ پورتهایی که پروکسی را دور میزنند و مستقیم به سرور شما میرسند.
اعتماد به پروکسی خودتان، علاوه بر Cloudflare
{
"ReverseProxyIpRanges": [
"192.0.2.0/24"
]
}با تنظیم ReverseProxyProviders روی []، به هیچ ارائهدهندهای، از جمله Cloudflare، اعتماد نمیشود و سرور شما در این صورت هیچ فهرستی دریافت نمیکند.
وقتی سرور شما هدر را نادیده میگیرد، آدرسی را که آن را فرستاده و دلیل این کار را در لاگ خود ثبت میکند.
روی سرور مستقل
بررسی کنید که سرور از گواهی دامنه استفاده کند و IsValidHostName روی true تنظیم شده باشد؛ راهنمای استفاده از دامنه و گواهی معتبر نحوه انجام آن را نشان میدهد. کلیدهایی که از آن پس ساخته شوند، دامنه را در بر دارند و اپلیکیشنها از آن استفاده میکنند.
سرور مستقل همیشه آدرسهای خود را در کنار دامنه داخل کلیدها قرار میدهد، بنابراین اپلیکیشنها هم از آنها و هم از پروکسی استفاده میکنند. پروکسی در صورت مسدود شدن یک آدرس اتصال کاربران را حفظ میکند، اما هر فردی که کلید را داشته باشد میتواند آدرس را بخواند.
اگر سرور شما به تنظیمات بخش آدرسهای کاربران شما نیاز دارد، آنها را زیر FileAccessManager در /opt/VpnHoodServer/storage/appsettings.json قرار دهید و سپس سرور را دوباره راهاندازی کنید.