شبکه همین که ترافیک یک VPN را بشناسد، می‌تواند آن را مسدود کند. این صفحه نشان می‌دهد چه چیزی یک تونل را لو می‌دهد، حالت مخفی و مسدودسازی QUIC چه چیزی را تغییر می‌دهند و چه چیزهایی را نمی‌توانند پنهان کنند.
شبکه چگونه VPN را تشخیص می‌دهد
رمزگذاری آنچه را داخل تونل است پنهان می‌کند، نه خود تونل را. فیلتر شبکه با بازرسی عمیق بسته‌ها (DPI) نمی‌تواند ترافیک کاربران شما را بخواند، اما شکل آن را می‌بیند: بسته‌هایی که در یک اتصال طولانی رفت و برگشت می‌کنند هیچ شباهتی به درخواست‌های جداگانه مرورگر ندارند. همین کافی است تا تونل را بشناسد و قطع کند.
شبکه می‌تواند سروری را که به آن مشکوک است اسکن هم بکند: به آن وصل می‌شود و می‌بیند چگونه پاسخ می‌دهد.
حالت مخفی: سرور شما شبیه یک وب‌سرور است
اپلیکیشن‌ها با TLS به سرور شما وصل می‌شوند، همان‌طور که مرورگرها به یک وب‌سایت وصل می‌شوند، و هر چیزی که اپلیکیشن VpnHood نباشد، پاسخ رد یک وب‌سرور را می‌گیرد. در حالت مخفی، هر اتصالی که دستگاه باز می‌کند یک اتصال جداگانه هم به سرور شما می‌گیرد. به همین دلیل، از دید شبکه‌ای که آن را زیر نظر دارد، ترافیک همان شکلی را حفظ می‌کند که کارهای روزمره کاربران شما دارد:
وب‌گردی. یک صفحه چند اتصال را با هم باز می‌کند. هر کدام درخواستی کوچک می‌فرستد، پاسخی بزرگ‌تر برمی‌گرداند و تمام می‌شود، و تا وقتی کاربر مشغول خواندن است، داده‌ای جابه‌جا نمی‌شود.
دانلود. یک فایل از طریق یک اتصال می‌آید که تا پایان کار پرکار می‌ماند، و داده‌ای که وارد می‌شود بسیار بیشتر از داده‌ای است که خارج می‌شود.
هیچ‌کدام از این‌ها ساختگی نیست: این همان وب‌گردی و دانلود خود کاربران شماست که اتصال به اتصال منتقل می‌شود. بدون حالت مخفی، همین ترافیک از یک تونل طولانی می‌گذرد.
مسدودسازی QUIC: چگونه تشخیص ترافیک VPN را سخت‌تر می‌کند
حالت مخفی برای خاتمه‌دادن روی دستگاه به یک اتصال TCP نیاز دارد. بسیاری از وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های ویدیویی به‌جای آن از QUIC استفاده می‌کنند که روی UDP کار می‌کند؛ پس در حالت مخفی هم ترافیکشان به صورت بسته از یک تونل طولانی می‌رود که فیلتر شبکه می‌تواند آن را تشخیص دهد و قطع کند.
با روشن بودن مسدودسازی QUIC، اپلیکیشن این ترافیک را روی خود دستگاه و پیش از ورود به تونل دور می‌ریزد. بیشتر مرورگرها و اپلیکیشن‌های پخش ویدیو سپس به TCP می‌روند که حالت مخفی می‌تواند آن را منتقل کند، اما اپلیکیشنی که فقط با QUIC کار می‌کند اتصالی نخواهد داشت. این تنظیم به‌طور پیش‌فرض خاموش است و اپلیکیشن فقط در حالت مخفی آن را نشان می‌دهد. سروری که QUIC را منتقل نمی‌کند، این تنظیم را برای کاربرانش روشن می‌کند. این QUIC مربوط به اپلیکیشن‌های خود کاربران شماست، نه QUIC در تنظیم پروتکل اپلیکیشن.
آنچه حالت مخفی نمی‌تواند پنهان کند
حالت مخفی یک شباهت است، نه یک تضمین. UDP همچنان به صورت بسته می‌رود و QUIC هم، مگر اینکه مسدودسازی QUIC روشن باشد، و سرور تازه‌نصب‌شده برخلاف یک وب‌سایت گواهی خودامضا دارد. جلوگیری از مسدود شدن آدرس IP سرور نشان می‌دهد این شکاف‌ها را چگونه ببندید. حالت مخفی همچنین پنهان می‌کند که ترافیک چیست، نه اینکه به کجا می‌رود: شبکه همچنان می‌تواند ببیند ترافیک یک دستگاه به یک آدرس می‌رود و آن آدرس را مسدود کند.
